امام علی علیه السلام در آینه تاریخ

امیرالمومنین مولا علی در کعبه شد زاده

                                                    خدا این فخر در عالم کدامین بنده را داده

شرافت نیز بالاتر از این نبود که مولامان

                                                  شده در دست و دامان رسول الله پرورده

بود بر فخر او افزون که در آن عصر جهل و خون

                                               به اسلام عزیز ایمان اول شخصیست کاورده

به تیغ ذوالفقار آیا ندیدی غزوه ی خندق

                                             تمام کفر را مولا سر از پیکر جدا کرده

به زهرا داد پیغمبر لقب ام ابیها را

                                           چه تکریمی علی دارد که زهرا را به اوداده

فدای عارض وحدت شوم ورنه غدیر خم

                                        چه زیبا حق مطلب را برای او ادا کرده

حکومت نزد او بس کم ز قدر عطسه ی بز هم

                                      به میزان عدالت هم برادر را زدر رانده

علی اسطوره ی ایمان علی اعجوبه ی خلقت

                                   که فرط حب و بغض او دو کس در دوزخ افکنده

سحرگه گفت او "فزت و رب الکعبه" در مسجد

                                  چو تیغ زهر محرابش زخونش کرد آکنده

دو چشمانم روا باشد که از زخم دل مولا

                                  شود چون کاسه ای خون و بسان ابر بارنده

(۱۳ رجب  ۱۳۷۵تهران)

شبهای عزیز قدر

بیایید امسال ُ شبهای قدر                         کمی بیشتر تمنا کنیم

به یاد گره های در طول سال                     بکوشیم از دل گره وا کنیم

به داروی توبه به یک قطره اشک              همه دردهامان مداوا کنیم

التماس دعا

در سحرگاهان چوهنگام دعا                                     دست ها را می بری سمت خدا

فکر تو در سفره نزد همسرت                                    می شماری لقمه هایش در دلت

زیر لب الغوث و العفو و دعـــا                                    زیر چشمی هم بپایی میوه ها

در مناجات سراسر چرب و چیل                              یاد کن از ما رفیــــق بی بدیـــــــل

انتظار ماه

عمریست در انتظار ماه سرگردانم

در کار خودم مردد و حیرانم

ترسم نه از آنست که شاید ناید

از بار گناه خویشتن نالانم

اللهم عجل لولیک الفرج

 

در استقبال آمارگیری سال 90 (خاطره ی یک دوست دانشجو ؛ مامور آمار در سال 75)

شدم امسال من مامور آمار

 ز درس و مشق و دانشگاه بیزار

 علیرغم خط زشتم خدایا

 چه کارم بود با بنویس و بشمار؟

 *****

 همه گویند مزدش خوب و عالیست!

 بود بیش از چهل ، پنجاه یا بیست!

 خودم گویم خدایا این چه خطی ست؟

بخندد بازبین گوید که این چیست؟

 *****

نگاه بازبین بر این خط زشت

 شبیه نور مهتاب است بر کشت

 مبادا آن دل نازک برنجد

 خدایا خنده اش آبی ست بر کشت

 *****

بگویم از حکایت های آمار

 ز پرسش ها و پاسخ های آمار

 تمام خاطرات نغز و شیرین

نمودم غرق در دنیای آمار

 *****

زشخصی حال او پرسیدم او گفت:

 شده گوجه فراوان قیمتش مفت!

 و یا پرسیدم از شخصی سوادش

بگفتا مولوی اشعار خوش گفت!

 *****

 و یا در خانه ای دیگر رسیدم

 تمام بچه ها در گریه دیدم

 زطفلی خواستم پرسم قضایا

 پدر با مادرش در جنگ دیدم

 *****

 و یا در خانه ای دیگر چنین بود

 کتک کاری و اشک و آتش و دود

 گذشت از بیخ گوشم کاسه ای آش

 به خود گفتم از اینجا می روم زود!

 *****

و یا دیدم که زن با لنگه ی کفش

به شوهر زد نمودش بر زمین نقش

 سپس بر سینه اش بنشست کای مرد

 جداسازم سرت یا می خری فرش؟

*****

 به شب خوابم برد چون خورد و خسته

 ببینم کله ام با باند بسته

 ببینم با زنم آینده جنگ است

سرم با لنگه کفش خود شکسته!

 *****

 به سفارش دوست عزیزم حسین محمدزاده تهران 1375 " هر کجا هست خدایا به سلامت دارش"